Zarejestruj    Zaloguj    Dział    Szukaj    FAQ

Strona główna forum » Gra




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 4 ] 
Autor Wiadomość
 Tytuł: If you have the money and Gucci is your style
 Post Napisane: N lis 10, 2013 16:30 
 
COACH
Let's break it down and see what we think: Whilst I cannot personally picture spending practically $1,000 on a beach bag, the Jimmy Choo Bazli Raffia and Leather Tote is a looker. But absolutely nothing from the home of Bottega is affordable, and this handbag is a whopping $two,680 at Net A Porter. Finally, we are all settled in South Florida and trying to get back to our regular schedules. If you enjoy me you will put yourself on the pre-order list and buy this beauty by way of Bergdorf goodman for $three,000. Stash it proper next to your little black dress or place it in your coveted designer handbag closet, but make certain you have 1. A great deal has been made over fall's leopard trend (in fact, significantly has been created by us), but it really is been difficult to crown a clear winner when attempting to make a decision on the most effective leopard bag of the season.


トリーバーチ 財布
Not everyone craves a light colored clutch in their collection, but numerous of us have need for one particular from time to time.. Jimmy Choo has mastered the art of the stiletto and this clutch. Around these parts, there is absolutely nothing we really like much better than a fantastic bag collection. The tobacco- and brown-print Zucca canvas is practically nothing fancy you happen to be paying massive bucks for the name in this case. Don't be afraid of mixing this bag with light textures and frothy colors spring is all about mixing it up. While this may well be the star function of this distinct group of handbags, I never know if I am ready to pay $1425.00 just for that.


コーチ 財布
The hobo is a fantastic size- not too major and not also tiny: eight"H X 11"L X 7"W. She is tiny tiny, and complete of power, and generally smiles. Restricted edition handbags give us purse fanatics one thing to drool more than, to lust after, to want. Most of his shoppers do not care either for a lot of females, the discomfort is worth it in pursuit of the excellent shoe, at least for a specific evening or occasional treat. I totally adore the braided deal with detailing. This tote is specifically noteworthy since it tends to make neutral appear something but the taupe and olive color mixture is striking and refined.


For more information to:
http://www.toryburch-japans.biz

http://ex-admin.com/forums/showthread.p ... #post47374
http://yddgood.com/forum.php?mod=viewth ... 824&extra=
http://forum.pacr.cz/posting.php?mode=newtopic&f=1


Zgłoś post
Góra 
  
Cytuj  
 Tytuł:
 Post Napisane: N lis 10, 2013 16:30 
 


Góra 
  
 
 Tytuł: profesor orłowski mowi
 Post Napisane: Wt lis 12, 2013 19:39 
Offline

Dołączył(a): Wt lis 12, 2013 12:39
Posty: 53
Lokalizacja: Jordan
Najprostsze nieoczywiste. Płynna świat w twórczości Franciszka Orłowskiego Podczas 53. Biennale w Wenecji w 2009, Franciszek Orłowski spontanicznie wykonał akcję „Spadek\", filmując podczas nurkowania podwodne zakamarki domów. Tytuł biennale, „Making Worlds\", zainspirował go do eksploracji tego, co stanowi zupełny część miasta a jego historii, atoli pozostaje zakryte u dołu widzialną tkanką codzienności. Zanurzone w głębinach fundamenty zaś partery kamienic zyskują w jego wideo chmurny charakter, na kształt w filmie grozy. Artysta stworzył pod ręką tym platformę przekazu, odzierając podwodne pozycja z tajemnicy, umieścił albowiem projekcję filmową w jednym spośród mieszkań w pobliżu kanału, w którym nurkował. Klucza aż do tej twórczości powinno się szukać w złożonej relacji, jaką ustala płeć słaba spośród w szerokim zakresie pojętą nowoczesnością, jako że Orłowski w Wenecji wystąpił w charakterze kogoś zgoła niezauważalnego, nieobecnego, na marginesie rozgrywającego się spektaklu, jakim jest biennale, ciążące coraz bardziej w kierunku festynowej mnogości. Zanurzył się w ciszę, odnajdując przed chwilą tam istotę miasta, którego tkanka jest jakkolwiek delikatna, dlatego że osadzona na zalanych fundamentach. Płynność, nieszczelność, cokolwiek nagrobny charakter podwodnego świata mogłyby egzystować metaforę współczesnych stanów umysłu. Zanurzenie pod powierzchnię przypuszczalnie znajdować się symbolem tego, co wyparte oraz niechciane, czegoś, o czym lepiej nie mówić.

Określenie twórczości Franciszka Orłowskiego mianem konceptualnej jest uprawnione, wprawdzie jest owo uproszczenie. Jego realizacje - które jego osoba sam wiąże raczej spośród systemem otwartej rzeźby - nie są zaledwie komentarzami do pewnych założeń tudzież problemów, niemniej mają w sobie ogromną dawkę indywidualnej emocjonalności. Orłowski przełamuje schematy myślenia i zatem pożądane byłoby skoncentrować się na konceptualnym charakterze jego prac, atoli ich najważniejszymi cechami są ulotność i procesualność. Artysta występuje w nich jak poruszyciel zawierający w sobie w obieg myśli nową jakość, pozwalający materii swoich prac wykonywać samoistnie. Praca Franciszka Orłowskiego jest pracą w terenie, podobnie jak w sensie przestrzennym, kiedy i przenośnym: domena stanowi gwoli niego teren myśli, jaki jest nieograniczony. Stąd też trzeba stawiać nacisk także na właściwość site-specific jego otwartych rzeźb. Prezentowanie jego twórczości w galerii to furt ale wręcz zarzewie konkretnej pracy, która zaplanowana jest na kompetencja wychodzący hen niezależnie od samą galerię. W pewnym stopniu jego działania mogą kojarzyć się z dziełami Josepha Beuysa, głównie ze względu na społeczny przesłanie wielu jego realizacji. Wydaje się jednak, że Orłowski sytuuje się w nieco innym miejscu: porusza problemy wydarzania się w świecie materii, gdzie wydarzanie jest oraz transpozycją stanów emocjonalnych wywoływanych za sprawą cokolwiek niekiedy kompletnie banalnego - oraz choć niespełna oczywistego. W działaniach polskiego artysty działalność polityczna zarysowuje się na planie dalszym niż u Beuysa, jest niemniej jednak w pracy Orłowskiego duża dawka wrażliwości na znaki i symbole, na człowieczy byt zaś wrażenia fizyczno-psychiczne doświadczane podczas tego bytowania. Chciałoby się explicite nabazgrać o psychologii zawartej w tych pracach. Śmiesznym jest oczekiwanie, że będziesz przemawiał językiem zrozumiałym gwoli wszystkich. Ni ludzie, ni muchomory nie mają takiej umiejętności. Jakby istota odciążyć mogła pewien na to samo forma porozumień, prawie lecz wciąż w głupocie kryło się wrażenie bezpieczeństwa1. Te słowa Henry Davida Thoureau spośród pewnością jest dozwolone odnieść do prac Orlowskiego, które tylko wprowadzają gatunek zamętu w dyskurs owszem zwanej sztuki konceptualnej. Orłowski ufa emocjom bardziej niż czystej racjonalności, której orędownikiem jest myśl, koncept, idea. Prezentowana w poznańskiej galerii Stereo instalacja „Klimatyzacja\" (2010) złożona była spośród oryginalnego ula umieszczonego we wnętrzu galeryjnego pomieszczenia oraz połączonego ze światem pozagaleryjnym w środku pomocą przezroczystej rurki, za sprawą którą pszczoły mogły bez ograniczeń wlatywać oraz wydobywać się spośród ula, kontynuując swój tok pracy. Forma tej instalacji przywołuje bieg skojarzeń powiązanych z takimi zagadnieniami jak: inwigilacja, podglądanie, natomiast oraz spośród szerszą refleksją powyżej byciem, które jest siecią powiązań, ekosystemem zaczynającym się przed momentem w ulim gnieździe2.


Zgłoś post
Góra 
 Zobacz profil  
Cytuj  
 Tytuł: profesor orłowski mowi
 Post Napisane: Wt lis 12, 2013 19:41 
Offline

Dołączył(a): Wt lis 12, 2013 12:39
Posty: 53
Lokalizacja: Jordan
Najprostsze nieoczywiste. Płynna faktyczność w twórczości Franciszka Orłowskiego Podczas 53. Biennale w Wenecji w 2009, Franciszek Orłowski spontanicznie wykonał akcję „Spadek\", filmując w trakcie nurkowania podwodne zakamarki domów. Tytuł biennale, „Making Worlds\", zainspirował go do eksploracji tego, co stanowi dokładny fragment miasta tudzież jego historii, aczkolwiek pozostaje zakryte pod widzialną tkanką codzienności. Zanurzone w głębinach fundamenty natomiast partery kamienic zyskują w jego wideo groźny charakter, jak w filmie grozy. Artysta stworzył przy tym platformę przekazu, odzierając podwodne punkt z tajemnicy, umieścił jako że projekcję filmową w jednym z mieszkań w pobliżu kanału, w którym nurkował. Klucza aż do tej twórczości wypada poszukiwać w złożonej relacji, jaką ustala białogłowa z szeroko pojętą nowoczesnością, bowiem Orłowski w Wenecji wystąpił w charakterze kogoś pod każdym względem niezauważalnego, nieobecnego, na marginesie rozgrywającego się spektaklu, jakim jest biennale, ciążące coraz bardziej ku festynowej mnogości. Zanurzył się w ciszę, odnajdując tylko tam istotę miasta, którego tkanka jest przecież delikatna, jako że osadzona na zalanych fundamentach. Płynność, nieszczelność, trochę nagrobny natura podwodnego świata mogłyby znajdować się metaforę współczesnych stanów umysłu. Zanurzenie u dołu powierzchnię być może znajdować się symbolem tego, co wyparte natomiast niechciane, czegoś, o czym lepiej nie mówić.

Określenie twórczości Franciszka Orłowskiego mianem konceptualnej jest uprawnione, niemniej jednak jest owo uproszczenie. Jego realizacje - które jego osoba już sam wiąże raczej spośród systemem otwartej rzeźby - nie są zaledwie komentarzami do pewnych założeń i problemów, chociaż mają w sobie ogromną dawkę indywidualnej emocjonalności. Orłowski przełamuje schematy myślenia a z tej przyczyny wskazane jest skupić się na konceptualnym charakterze jego prac, lecz ich najważniejszymi cechami są ulotność tudzież procesualność. Artysta występuje w nich jak poruszyciel włączający w cyrkulacja myśli nową jakość, pozwalający materii swoich prac działać samoistnie. Praca Franciszka Orłowskiego jest pracą w terenie, również w sensie przestrzennym, gdy oraz przenośnym: królestwo stanowi w celu niego dziedzina myśli, który jest nieograniczony. Stąd także trzeba kłaść emfaza i na właściwość site-specific jego otwartych rzeźb. Prezentowanie jego twórczości w galerii owo wiecznie owszem pierwocina konkretnej pracy, która zaplanowana jest na domena wyjściowy hen nie mówiąc o samą galerię. W pewnym stopniu jego działania mogą kojarzyć się spośród dziełami Josepha Beuysa, w zasadzie ze względu na cywilny znaczenie wielu jego realizacji. Wydaje się jednak, że Orłowski sytuuje się w nieco innym miejscu: porusza problemy wydarzania się w świecie materii, gdzie wydarzanie jest i transpozycją stanów emocjonalnych wywoływanych za pośrednictwem cokolwiek od czasu do czasu pod każdym względem banalnego - oraz niemniej niespełna oczywistego. W działaniach polskiego artysty działalność polityczna zarysowuje się na planie dalszym aniżeli u Beuysa, jest niemniej w pracy Orłowskiego duża porcja wrażliwości na znaki i symbole, na człowieczy byt natomiast wrażenia fizyczno-psychiczne doświadczane w ciągu tego bytowania. Chciałoby się dosadnie nabazgrać o psychologii zawartej w tych pracach. Śmiesznym jest oczekiwanie, że będziesz przemawiał językiem zrozumiałym dla wszystkich. Ni ludzie, ni muchomory nie mają takiej umiejętności. Jakby charakter pomóc mogła jeden na odwrót rodzaj porozumień, niemal wprost przeciwnie w głupocie kryło się impresja bezpieczeństwa1. Te słowa Henry Davida Thoureau z pewnością wolno oprzeć się aż do prac Orlowskiego, które właśnie wprowadzają rodzaj zamętu w dyskusja naukowa w samej rzeczy zwanej sztuki konceptualnej. Orłowski ufa emocjom w wyższym stopniu aniżeli czystej racjonalności, której orędownikiem jest myśl, koncept, idea. Prezentowana w poznańskiej galerii Stereo armatura „Klimatyzacja\" (2010) złożona była spośród oryginalnego ula umieszczonego we wnętrzu galeryjnego pomieszczenia tudzież połączonego ze światem pozagaleryjnym za pomocą przezroczystej rurki, za pomocą którą pszczoły mogły swobodnie wlatywać tudzież wydobywać się spośród ula, kontynuując swój bieg pracy. Forma tej instalacji przywołuje tok skojarzeń powiązanych z takimi zagadnieniami jak: inwigilacja, podglądanie, i oraz z szerszą refleksją ponad byciem, które jest siecią powiązań, ekosystemem zaczynającym się właśnie w ulim gnieździe2.


Zgłoś post
Góra 
 Zobacz profil  
Cytuj  
 Tytuł: profesor orłowski mowi
 Post Napisane: N wrz 13, 2015 08:50 
Offline

Dołączył(a): Wt lis 12, 2013 12:39
Posty: 53
Lokalizacja: Jordan
Najprostsze nieoczywiste. Płynna świat w twórczości Franciszka Orłowskiego Podczas 53. Biennale w Wenecji w 2009, Franciszek Orłowski spontanicznie wykonał akcję „Spadek\", filmując na przestrzeni nurkowania podwodne zakamarki domów. Tytuł biennale, „Making Worlds\", zainspirował go do eksploracji tego, co stanowi głęboki fragment miasta a jego historii, jednakże pozostaje zakryte pod spodem widzialną tkanką codzienności. Zanurzone w głębinach fundamenty i partery kamienic zyskują w jego wideo chmurny charakter, na miarę w filmie grozy. Artysta stworzył obok tym platformę przekazu, odzierając podwodne miejsce z tajemnicy, umieścił jako że projekcję filmową w jednym z mieszkań w pobliżu kanału, w którym nurkował. Klucza do tej twórczości wypada uganiać się w złożonej relacji, jaką ustala płeć nadobna spośród szeroko pojętą nowoczesnością, albowiem Orłowski w Wenecji wystąpił w charakterze kogoś zupełnie niezauważalnego, nieobecnego, na marginesie rozgrywającego się spektaklu, jakim jest biennale, ciążące raz za razem w wyższym stopniu pod adresem festynowej mnogości. Zanurzył się w ciszę, odnajdując dopiero co tam istotę miasta, którego tkanka jest mimo to delikatna, gdyż osadzona na zalanych fundamentach. Płynność, nieszczelność, ileś nagrobny natura podwodnego świata mogłyby istnieć metaforę współczesnych stanów umysłu. Zanurzenie pod powierzchnię być może istnieć symbolem tego, co wyparte a niechciane, czegoś, o czym lepiej nie mówić.

Określenie twórczości Franciszka Orłowskiego mianem konceptualnej jest uprawnione, tymczasem jest owo uproszczenie. Jego realizacje - które jego osoba tenże sam wiąże właściwie z systemem otwartej rzeźby - nie są tylko komentarzami aż do pewnych założeń oraz problemów, acz mają w sobie ogromną dawkę indywidualnej emocjonalności. Orłowski przełamuje schematy myślenia oraz w takim razie należałoby skoncentrować się na konceptualnym charakterze jego prac, wprawdzie ich najważniejszymi cechami są ulotność zaś procesualność. Artysta występuje w nich jako poruszyciel włączający w krążenie myśli nową jakość, pozwalający materii swoich prac czynić samoistnie. Praca Franciszka Orłowskiego jest pracą w terenie, także w sensie przestrzennym, gdy oraz przenośnym: teren stanowi gwoli niego kompetencja myśli, kto jest nieograniczony. Stąd podobnie należy wkładać akcent dodatkowo na przymiot site-specific jego otwartych rzeźb. Prezentowanie jego twórczości w galerii to stale nic bardziej błędnego geneza konkretnej pracy, która zaplanowana jest na dziedzina wychodzący hen abstrahując od samą galerię. W pewnym stopniu jego działania mogą kojarzyć się z dziełami Josepha Beuysa, głównie ze względu na cywilny sens wielu jego realizacji. Wydaje się jednak, że Orłowski sytuuje się w cokolwiek innym miejscu: porusza problemy wydarzania się w świecie materii, gdzie wydarzanie jest również transpozycją stanów emocjonalnych wywoływanych przez coś nieraz gruntownie banalnego - oraz jakkolwiek nie całkiem oczywistego. W działaniach polskiego artysty gra polityczna zarysowuje się na planie dalszym aniżeli tuż przy Beuysa, jest natomiast w pracy Orłowskiego duża porcja wrażliwości na znaki tudzież symbole, na ludzki coś tudzież wrażenia fizyczno-psychiczne doświadczane w toku tego bytowania. Chciałoby się prosto z mostu skreślić o psychologii zawartej w tych pracach. Śmiesznym jest oczekiwanie, że będziesz przemawiał językiem zrozumiałym w celu wszystkich. Ni ludzie, ni muchomory nie mają takiej umiejętności. Jakby charakter wesprzeć mogła niejaki lecz gatunek porozumień, jakby lecz w głupocie kryło się wrażenie bezpieczeństwa1. Te słowa Henry Davida Thoureau z pewnością można nawiązać aż do prac Orlowskiego, które tylko wprowadzają forma zamętu w dyskusja naukowa faktycznie zwanej sztuki konceptualnej. Orłowski ufa emocjom z większym natężeniem aniżeli czystej racjonalności, której orędownikiem jest myśl, koncept, idea. Prezentowana w poznańskiej galerii Stereo instalacja „Klimatyzacja\" (2010) złożona była z oryginalnego ula umieszczonego we wnętrzu galeryjnego pomieszczenia zaś połączonego ze światem pozagaleryjnym wewnątrz pomocą przezroczystej rurki, za pomocą którą pszczoły mogły bez ograniczeń wlatywać a sypać się spośród ula, kontynuując własny proces pracy. Forma tej instalacji przywołuje rytm skojarzeń powiązanych spośród takimi zagadnieniami jak: inwigilacja, podglądanie, i plus spośród szerszą refleksją nad byciem, które jest siecią powiązań, ekosystemem zaczynającym się przed momentem w ulim gnieździe2.


Ostatnio przesunięty w górę N wrz 13, 2015 08:50 przez: Anonymous.

Zgłoś post
Góra 
 Zobacz profil  
Cytuj  
 Tytuł:
 Post Napisane: N wrz 13, 2015 08:50 
 


Góra 
  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
 
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 4 ] 

Strona główna forum » Gra


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości

 
 

 
Możesz rozpoczynać nowe wątki
Możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Skocz do:  
cron
To forum działa w systemie phorum.pl
Masz pomysł na forum? Załóż forum za darmo!
Forum narusza regulamin? Powiadom nas o tym!
Tłumaczenie phpBB3.PL