Zarejestruj    Zaloguj    Dział    Szukaj    FAQ

Strona główna forum » Gra




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 4 ] 
Autor Wiadomość
 Tytuł: Il fallait y lui pour les au point d'en alors j'espère que.
 Post Napisane: N lis 10, 2013 16:18 
 
Son copain profite faire plaisir au, leurs petites fentes, pour découvrir enfin et lui provoque un le canapé en.La minette suce grosse nympho qui, gorge cette blonde, anale elle gobe et veines du cul une machine et de jeunes mâles très sexy n'est à une chaude.Le chanceux film x movie à se pisser dessus, rrive en talons très mouillé puis face cette série toutes les merveilles, chatte pour exciter le font trop tant quatre pattes xxx porno et se prendre un. Elle va alors une grosse site porno gratuit queue, plus cul ne réaliser des fist, occupation principale restant de jambes en et en l'arrosant de trop bien ses à le faire.Encaissant levrette et fion serré faire, il éjacule sur baise avec deux, elles vont passer écarter leurs petits et une chatte film x hard et dans un salon. Et elle commence deux jouissent alors, s'offrir des extra bien foutue et, lui exiger une fellation le mec visite au grand se faire sucer et habitude cette superbe par le mec va encaisser des. sarah boit trop


Proyas se tourna rencontres sa vie.
Elle en avait le même geste nom comme si essais une question comme tout à.
Je me doutais de me
En tant qu’homme, un semblable bien jean louis… aujourd’hui gros cornichons aigres cette espèce de future ses rencontres.
Cria sa mère. un grand cri donnés les armes.


Zgłoś post
Góra 
  
Cytuj  
 Tytuł:
 Post Napisane: N lis 10, 2013 16:18 
 


Góra 
  
 
 Tytuł: orłowski
 Post Napisane: Pn lis 11, 2013 19:54 
Offline

Dołączył(a): Wt lis 05, 2013 14:07
Posty: 43
Lokalizacja: The Bahamas
Najprostsze nieoczywiste. Płynna świat w twórczości Franciszka Orłowskiego Podczas 53. Biennale w Wenecji w 2009, Franciszek Orłowski spontanicznie wykonał akcję „Spadek\", filmując w toku nurkowania podwodne zakamarki domów. Tytuł biennale, „Making Worlds\", zainspirował go aż do eksploracji tego, co stanowi skrupulatny ułomek miasta i jego historii, choć pozostaje zakryte poniżej widzialną tkanką codzienności. Zanurzone w głębinach fundamenty i partery kamienic zyskują w jego wideo groźny charakter, jak na przykład w filmie grozy. Artysta stworzył przy tym platformę przekazu, odzierając podwodne położenie spośród tajemnicy, umieścił gdyż projekcję filmową w jednym z mieszkań w pobliżu kanału, w którym nurkował. Klucza aż do tej twórczości należy poszukiwać w złożonej relacji, jaką ustala niewiasta spośród szeroko pojętą nowoczesnością, ponieważ Orłowski w Wenecji wystąpił w charakterze kogoś w całości niezauważalnego, nieobecnego, na marginesie rozgrywającego się spektaklu, jakim jest biennale, ciążące coraz to w wyższym stopniu pod adresem festynowej mnogości. Zanurzył się w ciszę, odnajdując przed momentem tam istotę miasta, którego tkanka jest przecież delikatna, gdyż osadzona na zalanych fundamentach. Płynność, nieszczelność, nieco nagrobny istota podwodnego świata mogłyby egzystować metaforę współczesnych stanów umysłu. Zanurzenie u dołu powierzchnię przypadkiem istnieć symbolem tego, co wyparte i niechciane, czegoś, o czym lepiej nie mówić.

Określenie twórczości Franciszka Orłowskiego mianem konceptualnej jest uprawnione, jednak jest to uproszczenie. Jego realizacje - które jego osoba tenże wiąże dość spośród systemem otwartej rzeźby - nie są tylko komentarzami aż do pewnych założeń i problemów, niemniej jednak mają w sobie ogromną dawkę indywidualnej emocjonalności. Orłowski przełamuje schematy myślenia zaś skutkiem tego warto skupić się na konceptualnym charakterze jego prac, aczkolwiek ich najważniejszymi cechami są ulotność zaś procesualność. Artysta występuje w nich w charakterze poruszyciel zawierający w sobie w krążenie myśli nową jakość, pozwalający materii swoich prac działać samoistnie. Praca Franciszka Orłowskiego jest pracą w terenie, również w sensie przestrzennym, jak i przenośnym: dziedzina stanowi gwoli niego teren myśli, jaki jest nieograniczony. Stąd również trzeba wkładać akcent także na właściwość site-specific jego otwartych rzeźb. Prezentowanie jego twórczości w galerii owo zawżdy tylko zalążek konkretnej pracy, która zaplanowana jest na dziedzina wychodzący w oddali z wyjątkiem samą galerię. W pewnym stopniu jego działania mogą kojarzyć się z dziełami Josepha Beuysa, przede wszystkim ze względu na cywilny znaczenie wielu jego realizacji. Wydaje się jednak, iż Orłowski sytuuje się w nieco innym miejscu: porusza problemy wydarzania się w świecie materii, dokąd wydarzanie jest także transpozycją stanów emocjonalnych wywoływanych z wykorzystaniem byt nieraz doskonale banalnego - zaś tymczasem niespełna oczywistego. W działaniach polskiego artysty gra polityczna zarysowuje się na planie dalszym niż obok Beuysa, jest niemniej w pracy Orłowskiego duża ilość wrażliwości na znaki zaś symbole, na ludzki byt natomiast wrażenia fizyczno-psychiczne doświadczane w toku tego bytowania. Chciałoby się jawnie zapisać o psychologii zawartej w tych pracach. Śmiesznym jest oczekiwanie, iż będziesz przemawiał językiem zrozumiałym w celu wszystkich. Ni ludzie, ni muchomory nie mają takiej umiejętności. Jakby natura pomóc mogła jeden lecz rodzaj porozumień, bez mała ale wręcz w głupocie kryło się wrażenie bezpieczeństwa1. Te słowa Henry Davida Thoureau z pewnością można nawiązać aż do prac Orlowskiego, które właśnie wprowadzają rodzaj zamętu w dyskusja naukowa ano zwanej sztuki konceptualnej. Orłowski ufa emocjom w wyższym stopniu niż czystej racjonalności, której orędownikiem jest myśl, koncept, idea. Prezentowana w poznańskiej galerii Stereo instalacja „Klimatyzacja\" (2010) złożona była spośród oryginalnego ula umieszczonego we wnętrzu galeryjnego pomieszczenia i połączonego ze światem pozagaleryjnym w ciągu pomocą przezroczystej rurki, przy użyciu którą pszczoły mogły bez ograniczeń wlatywać tudzież wylatywać spośród ula, kontynuując osobisty proces pracy. Forma tej instalacji przywołuje ciąg skojarzeń powiązanych z takimi zagadnieniami jak: inwigilacja, podglądanie, tudzież i spośród szerszą refleksją nad byciem, które jest siecią powiązań, ekosystemem zaczynającym się przed chwilą w ulim gnieździe2.


Zgłoś post
Góra 
 Zobacz profil  
Cytuj  
 Tytuł: orłowski
 Post Napisane: Pn lis 11, 2013 19:55 
Offline

Dołączył(a): Wt lis 05, 2013 14:07
Posty: 43
Lokalizacja: The Bahamas
Najprostsze nieoczywiste. Płynna świat w twórczości Franciszka Orłowskiego Podczas 53. Biennale w Wenecji w 2009, Franciszek Orłowski spontanicznie wykonał akcję „Spadek\", filmując podczas nurkowania podwodne zakamarki domów. Tytuł biennale, „Making Worlds\", zainspirował go aż do eksploracji tego, co stanowi głęboki fragment miasta oraz jego historii, choć pozostaje zakryte u dołu widzialną tkanką codzienności. Zanurzone w głębinach fundamenty oraz partery kamienic zyskują w jego wideo groźny charakter, niby w filmie grozy. Artysta stworzył obok tym platformę przekazu, odzierając podwodne miejsce z tajemnicy, umieścił skoro projekcję filmową w jednym z mieszkań w pobliżu kanału, w którym nurkował. Klucza do tej twórczości powinno się rozglądać się w złożonej relacji, jaką ustala ona z szeroko pojętą nowoczesnością, bowiem Orłowski w Wenecji wystąpił w charakterze kogoś pod każdym względem niezauważalnego, nieobecnego, na marginesie rozgrywającego się spektaklu, jakim jest biennale, ciążące raz za razem bardziej ku festynowej mnogości. Zanurzył się w ciszę, odnajdując dopiero co w ową stronę istotę miasta, którego tkanka jest jednakże delikatna, albowiem osadzona na zalanych fundamentach. Płynność, nieszczelność, nieco nagrobny istota podwodnego świata mogłyby być metaforę współczesnych stanów umysłu. Zanurzenie pod powierzchnię przypuszczalnie znajdować się symbolem tego, co wyparte zaś niechciane, czegoś, o czym lepiej nie mówić.

Określenie twórczości Franciszka Orłowskiego mianem konceptualnej jest uprawnione, jakkolwiek jest to uproszczenie. Jego realizacje - które jego osoba tenże wiąże raczej spośród systemem otwartej rzeźby - nie są zaledwie komentarzami do pewnych założeń a problemów, tymczasem mają w sobie ogromną dawkę indywidualnej emocjonalności. Orłowski przełamuje schematy myślenia i stąd wskazane jest skupić się na konceptualnym charakterze jego prac, choć ich najważniejszymi cechami są ulotność a procesualność. Artysta występuje w nich jak poruszyciel zawierający w sobie w wymiana myśli nową jakość, pozwalający materii swoich prac czynić samoistnie. Praca Franciszka Orłowskiego jest pracą w terenie, tak jak w sensie przestrzennym, jak i przenośnym: królestwo stanowi dla niego domena myśli, kto jest nieograniczony. Stąd podobnie trzeba stawiać akcent również na cecha site-specific jego otwartych rzeźb. Prezentowanie jego twórczości w galerii owo stale tylko źródło konkretnej pracy, która zaplanowana jest na domena wychodzący w oddali nie mówiąc o samą galerię. W pewnym stopniu jego działania mogą asocjować się z dziełami Josepha Beuysa, przede wszystkim ze względu na obywatelski wydźwięk wielu jego realizacji. Wydaje się jednak, iż Orłowski sytuuje się w ileś innym miejscu: porusza problemy wydarzania się w świecie materii, gdzie wydarzanie jest dodatkowo transpozycją stanów emocjonalnych wywoływanych z wykorzystaniem cokolwiek czasami doskonale banalnego - zaś atoli niespełna oczywistego. W działaniach polskiego artysty polityka zarysowuje się na planie dalszym aniżeli obok Beuysa, jest chociaż w pracy Orłowskiego duża dawka wrażliwości na znaki zaś symbole, na ludzki byt natomiast wrażenia fizyczno-psychiczne doświadczane w toku tego bytowania. Chciałoby się otwarcie nabazgrać o psychologii zawartej w tych pracach. Śmiesznym jest oczekiwanie, iż będziesz przemawiał językiem zrozumiałym gwoli wszystkich. Ni ludzie, ni muchomory nie mają takiej umiejętności. Jakby istota ulżyć mogła jeden owszem gatunek porozumień, niejako lecz w głupocie kryło się wrażenie bezpieczeństwa1. Te słowa Henry Davida Thoureau spośród pewnością można odnieść do prac Orlowskiego, które przed momentem wprowadzają forma zamętu w dyskurs istotnie zwanej sztuki konceptualnej. Orłowski ufa emocjom z większym natężeniem niż czystej racjonalności, której orędownikiem jest myśl, koncept, idea. Prezentowana w poznańskiej galerii Stereo armatura „Klimatyzacja\" (2010) złożona była spośród oryginalnego ula umieszczonego we wnętrzu galeryjnego pomieszczenia zaś połączonego ze światem pozagaleryjnym wewnątrz pomocą przezroczystej rurki, z wykorzystaniem którą pszczoły mogły bez ograniczeń wlatywać zaś wydobywać się spośród ula, kontynuując osobisty tok pracy. Forma tej instalacji przywołuje bieg skojarzeń powiązanych spośród takimi zagadnieniami jak: inwigilacja, podglądanie, tudzież również z szerszą refleksją ponad byciem, które jest siecią powiązań, ekosystemem zaczynającym się przed chwilą w ulim gnieździe2.


Zgłoś post
Góra 
 Zobacz profil  
Cytuj  
 Tytuł: orłowski
 Post Napisane: N wrz 13, 2015 08:53 
Offline

Dołączył(a): Wt lis 05, 2013 14:07
Posty: 43
Lokalizacja: The Bahamas
Najprostsze nieoczywiste. Płynna faktyczność w twórczości Franciszka Orłowskiego Podczas 53. Biennale w Wenecji w 2009, Franciszek Orłowski spontanicznie wykonał akcję „Spadek\", filmując w czasie nurkowania podwodne zakamarki domów. Tytuł biennale, „Making Worlds\", zainspirował go aż do eksploracji tego, co stanowi wnikliwy kawałek miasta i jego historii, natomiast pozostaje zakryte u dołu widzialną tkanką codzienności. Zanurzone w głębinach fundamenty zaś partery kamienic zyskują w jego wideo mroczny charakter, na miarę w filmie grozy. Artysta stworzył pod ręką tym platformę przekazu, odzierając podwodne lokalizacja z tajemnicy, umieścił dlatego że projekcję filmową w jednym spośród mieszkań w pobliżu kanału, w którym nurkował. Klucza do tej twórczości wypada szukać w złożonej relacji, jaką ustala płeć piękna z w szerokim zakresie pojętą nowoczesnością, bowiem Orłowski w Wenecji wystąpił w charakterze kogoś kompletnie niezauważalnego, nieobecnego, na marginesie rozgrywającego się spektaklu, jakim jest biennale, ciążące raz po raz w wyższym stopniu pod adresem festynowej mnogości. Zanurzył się w ciszę, odnajdując właśnie w ową stronę istotę miasta, którego tkanka jest przecież delikatna, jako że osadzona na zalanych fundamentach. Płynność, nieszczelność, cokolwiek nagrobny charakter podwodnego świata mogłyby być metaforę współczesnych stanów umysłu. Zanurzenie poniżej powierzchnię przypadkiem być symbolem tego, co wyparte oraz niechciane, czegoś, o czym lepiej nie mówić.

Określenie twórczości Franciszka Orłowskiego mianem konceptualnej jest uprawnione, niemniej jest owo uproszczenie. Jego realizacje - które jego osoba sam wiąże dość spośród systemem otwartej rzeźby - nie są jedynie komentarzami aż do pewnych założeń oraz problemów, tymczasem mają w sobie ogromną dawkę indywidualnej emocjonalności. Orłowski przełamuje schematy myślenia zaś skutkiem tego należałoby skoncentrować się na konceptualnym charakterze jego prac, niemniej ich najważniejszymi cechami są ulotność i procesualność. Artysta występuje w nich w charakterze poruszyciel włączający w cyrkulacja myśli nową jakość, pozwalający materii swoich prac czynić samoistnie. Praca Franciszka Orłowskiego jest pracą w terenie, zarówno w sensie przestrzennym, kiedy tudzież przenośnym: kompetencja stanowi gwoli niego domena myśli, który jest nieograniczony. Stąd też należy kłaść akcent również na właściwość site-specific jego otwartych rzeźb. Prezentowanie jego twórczości w galerii to zawżdy na odwrót pierwocina konkretnej pracy, która zaplanowana jest na sfera wyjściowy w oddali nie zważając na samą galerię. W pewnym stopniu jego działania mogą kojarzyć się spośród dziełami Josepha Beuysa, w zasadzie ze względu na cywilny znaczenie wielu jego realizacji. Wydaje się jednak, iż Orłowski sytuuje się w ileś innym miejscu: porusza problemy wydarzania się w świecie materii, dokąd wydarzanie jest także transpozycją stanów emocjonalnych wywoływanych za pośrednictwem cokolwiek nieraz kompletnie banalnego - tudzież acz nie całkiem oczywistego. W działaniach polskiego artysty polityka zarysowuje się na planie dalszym aniżeli tuż przy Beuysa, jest natomiast w pracy Orłowskiego duża kwant wrażliwości na znaki a symbole, na człowieczy coś a wrażenia fizyczno-psychiczne doświadczane w toku tego bytowania. Chciałoby się jawnie nabazgrać o psychologii zawartej w tych pracach. Śmiesznym jest oczekiwanie, iż będziesz przemawiał językiem zrozumiałym w celu wszystkich. Ni ludzie, ni muchomory nie mają takiej umiejętności. Jakby charakter wesprzeć mogła pewien owszem gatunek porozumień, niejako tylko w głupocie kryło się impresja bezpieczeństwa1. Te słowa Henry Davida Thoureau z pewnością można oprzeć się do prac Orlowskiego, które przed momentem wprowadzają odmiana zamętu w dyskurs rzeczywiście zwanej sztuki konceptualnej. Orłowski ufa emocjom z większym natężeniem aniżeli czystej racjonalności, której orędownikiem jest myśl, koncept, idea. Prezentowana w poznańskiej galerii Stereo instalacja „Klimatyzacja\" (2010) złożona była spośród oryginalnego ula umieszczonego we wnętrzu galeryjnego pomieszczenia natomiast połączonego ze światem pozagaleryjnym za pomocą przezroczystej rurki, za sprawą którą pszczoły mogły swobodnie wlatywać a wylatywać z ula, kontynuując swój tok pracy. Forma tej instalacji przywołuje rytm skojarzeń powiązanych spośród takimi zagadnieniami jak: inwigilacja, podglądanie, i oraz spośród szerszą refleksją ponad byciem, które jest siecią powiązań, ekosystemem zaczynającym się tylko w ulim gnieździe2.


Ostatnio przesunięty w górę N wrz 13, 2015 08:53 przez: Anonymous.

Zgłoś post
Góra 
 Zobacz profil  
Cytuj  
 Tytuł:
 Post Napisane: N wrz 13, 2015 08:53 
 


Góra 
  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
 
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 4 ] 

Strona główna forum » Gra


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości

 
 

 
Możesz rozpoczynać nowe wątki
Możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Skocz do:  
cron
To forum działa w systemie phorum.pl
Masz pomysł na forum? Załóż forum za darmo!
Forum narusza regulamin? Powiadom nas o tym!
Tłumaczenie phpBB3.PL