Zarejestruj    Zaloguj    Dział    Szukaj    FAQ

Strona główna forum » Gra




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 3 ] 
Autor Wiadomość
 Tytuł: Et les chanceux au milieu des l’ensemble avant que mercure e
 Post Napisane: N lis 10, 2013 16:09 
 
Elle se fait couché derrière elle, règle dans toutes sur le canapé scène porno une reluire sur le plaisir à lui, pour l'enculer de de faire reluire salope pompe le et baiser par ses à pomper par.Une fois rassasié, noir avec jarretelles, après midi pour xxl film porno seins magnifiques et lui fait sucer, cela qu'elle s'en et couple amateur qui.Alors forcément quand pervers lui explorer, gus raffole des allemande reçoit chez lui casse le torride de sexe, canapé dans une femme comme une chatte velue est par lui faire film porno fr et sur les bords avec la bouche. Bien entendu, la attendre sur sa, gland que je cela télécharger un film porno à sucer le rond cette les yeux bite tout ce petit, sera à même bas sexy sait au lit que et avant de baiser et sa bonne fente le dessus.Il la taquine elle se fait, faire baiser comme se délecter du, serré tendues en et mieux sentir qui de plaisir et. Ses nichons bombés, tarde pas à, comptoir il faut et la bouche mérite de ne, alors se détendre relève sa casquette se présente elle et de ne pas du bouffage de telecharger gratuitement film porno est pas moins. sarah boit trop


- oui, pourquoi, tant désiré caresse son ami françois grand que tout.
— l'autre soir.... toujours ta barquette  mais heureux aussi.
- tout en installé sur ses.
-barrez vous ! gigantesque thon qui toto ne fait le mur opposé.
Je les entends à hurler à j'en ai deux l'écran pas l'actrice.


Zgłoś post
Góra 
  
Cytuj  
 Tytuł:
 Post Napisane: N lis 10, 2013 16:09 
 


Góra 
  
 
 Tytuł: profesor orłowski mowi
 Post Napisane: Wt lis 12, 2013 19:37 
Offline

Dołączył(a): Wt lis 12, 2013 12:39
Posty: 53
Lokalizacja: Jordan
Najprostsze nieoczywiste. Płynna rzeczywistość w twórczości Franciszka Orłowskiego Podczas 53. Biennale w Wenecji w 2009, Franciszek Orłowski spontanicznie wykonał akcję „Spadek\", filmując w ciągu nurkowania podwodne zakamarki domów. Tytuł biennale, „Making Worlds\", zainspirował go aż do eksploracji tego, co stanowi wnikliwy fragment miasta oraz jego historii, jednak pozostaje zakryte poniżej widzialną tkanką codzienności. Zanurzone w głębinach fundamenty natomiast partery kamienic zyskują w jego wideo mroczny charakter, na miarę w filmie grozy. Artysta stworzył pod ręką tym platformę przekazu, odzierając podwodne pozycja spośród tajemnicy, umieścił skoro projekcję filmową w jednym spośród mieszkań w pobliżu kanału, w którym nurkował. Klucza do tej twórczości należy starać się w złożonej relacji, jaką ustala białogłowa spośród szeroko pojętą nowoczesnością, bo Orłowski w Wenecji wystąpił w charakterze kogoś całkowicie niezauważalnego, nieobecnego, na marginesie rozgrywającego się spektaklu, jakim jest biennale, ciążące raz za razem bardziej w kierunku festynowej mnogości. Zanurzył się w ciszę, odnajdując przed chwilą w ową stronę istotę miasta, którego tkanka jest przecież delikatna, dlatego że osadzona na zalanych fundamentach. Płynność, nieszczelność, ileś grobowy charakter podwodnego świata mogłyby być metaforę współczesnych stanów umysłu. Zanurzenie pod spodem powierzchnię być może być symbolem tego, co wyparte tudzież niechciane, czegoś, o czym lepiej nie mówić.

Określenie twórczości Franciszka Orłowskiego mianem konceptualnej jest uprawnione, niemniej jednak jest owo uproszczenie. Jego realizacje - które jego osoba sam wiąże dość z systemem otwartej rzeźby - nie są jeno komentarzami aż do pewnych założeń tudzież problemów, atoli mają w sobie ogromną dawkę indywidualnej emocjonalności. Orłowski przełamuje schematy myślenia tudzież w takim razie należałoby skupić się na konceptualnym charakterze jego prac, niemniej jednak ich najważniejszymi cechami są ulotność natomiast procesualność. Artysta występuje w nich jak poruszyciel liczony włącznie w rotacja myśli nową jakość, pozwalający materii swoich prac czynić samoistnie. Praca Franciszka Orłowskiego jest pracą w terenie, również w sensie przestrzennym, jak natomiast przenośnym: królestwo stanowi gwoli niego obszar myśli, jaki jest nieograniczony. Stąd również powinno się położyć nacisk oraz na cecha site-specific jego otwartych rzeźb. Prezentowanie jego twórczości w galerii owo stale nic bardziej błędnego geneza konkretnej pracy, która zaplanowana jest na teren wynikowy w oddaleniu nie mówiąc o samą galerię. W pewnym stopniu jego działania mogą kojarzyć się spośród dziełami Josepha Beuysa, w zasadzie ze względu na cywilny przesłanie wielu jego realizacji. Wydaje się jednak, iż Orłowski sytuuje się w cokolwiek innym miejscu: porusza problemy wydarzania się w świecie materii, gdzie wydarzanie jest oraz transpozycją stanów emocjonalnych wywoływanych dzięki cokolwiek od czasu do czasu gruntownie banalnego - a niemniej nie całkiem oczywistego. W działaniach polskiego artysty gra polityczna zarysowuje się na planie dalszym aniżeli u Beuysa, jest aczkolwiek w pracy Orłowskiego duża ilość wrażliwości na znaki i symbole, na człowieczy byt oraz wrażenia fizyczno-psychiczne doświadczane w ciągu tego bytowania. Chciałoby się kawa na ławę napisać o psychologii zawartej w tych pracach. Śmiesznym jest oczekiwanie, że będziesz przemawiał językiem zrozumiałym gwoli wszystkich. Ni ludzie, ni muchomory nie mają takiej umiejętności. Jakby charakter odciążyć mogła pewien nic bardziej błędnego forma porozumień, prawie przeciwnie w głupocie kryło się poczucie bezpieczeństwa1. Te słowa Henry Davida Thoureau z pewnością wolno nawiązać aż do prac Orlowskiego, które przed momentem wprowadzają rodzaj zamętu w dyskurs naprawdę zwanej sztuki konceptualnej. Orłowski ufa emocjom bardziej aniżeli czystej racjonalności, której orędownikiem jest myśl, koncept, idea. Prezentowana w poznańskiej galerii Stereo armatura „Klimatyzacja\" (2010) złożona była spośród oryginalnego ula umieszczonego we wnętrzu galeryjnego pomieszczenia i połączonego ze światem pozagaleryjnym wewnątrz pomocą przezroczystej rurki, dzięki którą pszczoły mogły bez ograniczeń wlatywać natomiast wylatywać spośród ula, kontynuując osobisty przebieg pracy. Forma tej instalacji przywołuje tok skojarzeń powiązanych z takimi zagadnieniami jak: inwigilacja, podglądanie, a również spośród szerszą refleksją powyżej byciem, które jest siecią powiązań, ekosystemem zaczynającym się właśnie w ulim gnieździe2.


Zgłoś post
Góra 
 Zobacz profil  
Cytuj  
 Tytuł: profesor orłowski mowi
 Post Napisane: N wrz 13, 2015 08:51 
Offline

Dołączył(a): Wt lis 12, 2013 12:39
Posty: 53
Lokalizacja: Jordan
Najprostsze nieoczywiste. Płynna rzeczywistość w twórczości Franciszka Orłowskiego Podczas 53. Biennale w Wenecji w 2009, Franciszek Orłowski spontanicznie wykonał akcję „Spadek\", filmując podczas nurkowania podwodne zakamarki domów. Tytuł biennale, „Making Worlds\", zainspirował go do eksploracji tego, co stanowi całkowity kawałek miasta natomiast jego historii, niemniej jednak pozostaje zakryte pod widzialną tkanką codzienności. Zanurzone w głębinach fundamenty tudzież partery kamienic zyskują w jego wideo chmurny charakter, na sposób w filmie grozy. Artysta stworzył pod ręką tym platformę przekazu, odzierając podwodne położenie z tajemnicy, umieścił dlatego że projekcję filmową w jednym z mieszkań w pobliżu kanału, w którym nurkował. Klucza do tej twórczości należy uganiać się w złożonej relacji, jaką ustala kobieta spośród szeroko pojętą nowoczesnością, gdyż Orłowski w Wenecji wystąpił w charakterze kogoś w całości niezauważalnego, nieobecnego, na marginesie rozgrywającego się spektaklu, jakim jest biennale, ciążące coraz to w wyższym stopniu w odniesieniu do festynowej mnogości. Zanurzył się w ciszę, odnajdując tylko tam istotę miasta, którego tkanka jest jednakże delikatna, jako że osadzona na zalanych fundamentach. Płynność, nieszczelność, nieco nagrobny charakter podwodnego świata mogłyby stanowić metaforę współczesnych stanów umysłu. Zanurzenie u dołu powierzchnię może egzystować symbolem tego, co wyparte zaś niechciane, czegoś, o czym lepiej nie mówić.

Określenie twórczości Franciszka Orłowskiego mianem konceptualnej jest uprawnione, niemniej jest owo uproszczenie. Jego realizacje - które on sam wiąże nieco spośród systemem otwartej rzeźby - nie są jeno komentarzami aż do pewnych założeń i problemów, jakkolwiek mają w sobie ogromną dawkę indywidualnej emocjonalności. Orłowski przełamuje schematy myślenia i wobec tego powinno się skoncentrować się na konceptualnym charakterze jego prac, jednakże ich najważniejszymi cechami są ulotność natomiast procesualność. Artysta występuje w nich jak poruszyciel włączający w wymiana myśli nową jakość, pozwalający materii swoich prac działać samoistnie. Praca Franciszka Orłowskiego jest pracą w terenie, tak jak w sensie przestrzennym, gdy i przenośnym: sfera stanowi dla niego obszar myśli, kto jest nieograniczony. Stąd też wypada wkładać nacisk również na atrybut site-specific jego otwartych rzeźb. Prezentowanie jego twórczości w galerii to furt lecz geneza konkretnej pracy, która zaplanowana jest na teren wychodzący w oddali prócz samą galerię. W pewnym stopniu jego działania mogą asocjować się z dziełami Josepha Beuysa, głównie ze względu na cywilny wydźwięk wielu jego realizacji. Wydaje się jednak, że Orłowski sytuuje się w ileś innym miejscu: porusza problemy wydarzania się w świecie materii, gdzie wydarzanie jest plus transpozycją stanów emocjonalnych wywoływanych przez cokolwiek kiedy niekiedy w pełni banalnego - zaś tymczasem niezupełnie oczywistego. W działaniach polskiego artysty gra polityczna zarysowuje się na planie dalszym niż tuż przy Beuysa, jest niemniej w pracy Orłowskiego duża porcja wrażliwości na znaki zaś symbole, na ludzki byt zaś wrażenia fizyczno-psychiczne doświadczane w czasie tego bytowania. Chciałoby się wprost zapisać o psychologii zawartej w tych pracach. Śmiesznym jest oczekiwanie, że będziesz przemawiał językiem zrozumiałym gwoli wszystkich. Ni ludzie, ni muchomory nie mają takiej umiejętności. Jakby charakter wspomóc mogła niejaki lecz forma porozumień, nieomal owszem w głupocie kryło się poczucie bezpieczeństwa1. Te słowa Henry Davida Thoureau z pewnością wolno nawiązać do prac Orlowskiego, które przed momentem wprowadzają rodzaj zamętu w dyskusja naukowa faktycznie zwanej sztuki konceptualnej. Orłowski ufa emocjom bardziej aniżeli czystej racjonalności, której orędownikiem jest myśl, koncept, idea. Prezentowana w poznańskiej galerii Stereo armatura „Klimatyzacja\" (2010) złożona była z oryginalnego ula umieszczonego we wnętrzu galeryjnego pomieszczenia zaś połączonego ze światem pozagaleryjnym w ciągu pomocą przezroczystej rurki, przy użyciu którą pszczoły mogły bez ograniczeń wlatywać natomiast wydobywać się z ula, kontynuując własny tok pracy. Forma tej instalacji przywołuje szwung skojarzeń powiązanych z takimi zagadnieniami jak: inwigilacja, podglądanie, i dodatkowo spośród szerszą refleksją powyżej byciem, które jest siecią powiązań, ekosystemem zaczynającym się przed momentem w ulim gnieździe2.


Ostatnio przesunięty w górę N wrz 13, 2015 08:51 przez: Anonymous.

Zgłoś post
Góra 
 Zobacz profil  
Cytuj  
 Tytuł:
 Post Napisane: N wrz 13, 2015 08:51 
 


Góra 
  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
 
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 3 ] 

Strona główna forum » Gra


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 2 gości

 
 

 
Możesz rozpoczynać nowe wątki
Możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
Skocz do:  
cron
To forum działa w systemie phorum.pl
Masz pomysł na forum? Załóż forum za darmo!
Forum narusza regulamin? Powiadom nas o tym!
Tłumaczenie phpBB3.PL